وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو كُرَيْبٍ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مِسْعَرٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَلَمْ يَذْكُرْ يُقْبِلُ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ .
(Бу ҳадис) бизга Мисъар(дан) шу иснод билан (ривоят қилинди); ва «у юзини бизга қаратар эди» (қисмини) зикр қилмади.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Қурра(дан) шу иснод билан (ривоят қилинди); ва «кейин юзини бизга қаратди» (қисмини) зикр қилмади.
(Бу ҳадис) бизга Зуҳрий(дан) шу иснод билан (ривоят қилинди); у: «Минода» деди ва «ва бошқа (жой)да» демади.
(Бу ҳадис) бизга Айюб ва Осим ал-Аҳвал(дан) шу иснод билан (ривоят қилинди); ва ўз ҳадисида «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни назарда тутди» (қисмини) зикр қилмади.
(Бу ҳадис) бизга Шуъба(дан) шу иснод билан — шунга ўхшаш (ривоят қилинди); ва «Шуъба фақат шак қилди» ва ундан кейингини зикр қилмади.
(Бу ҳадис) бизга Муовия(дан) шу иснод билан — худди шу мислида (ривоят қилинди); фақат у икковида (ҳар иккаласида): «ва гўё улар иккови» деди; ва Муовиянинг «менга етиб келди» (деган) сўзини зикр қилмади.
(Бу ҳадис) бизга Шуъба(дан) шу иснод билан (ривоят қилинди); ва улар ҳадисда «Минода» демади, балки «сафарда ўқиди» дедилар.