وَحَدَّثَنَاهُ يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الصَّمَدِ، قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَلَمْ يَقُولاَ فِي الْحَدِيثِ بِمِنًى . وَلَكِنْ قَالاَ صَلَّى فِي السَّفَرِ .
(Бу ҳадис) бизга Шуъба(дан) шу иснод билан (ривоят қилинди); ва улар ҳадисда «Минода» демади, балки «сафарда ўқиди» дедилар.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
(Бу ҳадис) бизга Зуҳрий(дан) шу иснод билан (ривоят қилинди); у: «Минода» деди ва «ва бошқа (жой)да» демади.
(Бу ҳадис) бизга Шуъба(дан) шу иснод билан — шунга ўхшаш (ривоят қилинди); ва «Шуъба фақат шак қилди» ва ундан кейингини зикр қилмади.
(Бу ҳадис) бизга Мисъар(дан) шу иснод билан (ривоят қилинди); ва «у юзини бизга қаратар эди» (қисмини) зикр қилмади.
(Бу ҳадис) бизга Шуъба(дан) шу иснод билан — худди шу мислида (ривоят қилинди).
(Бу ҳадис) бизга Шуъба(дан) шу иснод билан — худди шу мислида (ривоят қилинди).
(Бу ҳадис) бизга Муовия(дан) шу иснод билан — худди шу мислида (ривоят қилинди); фақат у икковида (ҳар иккаласида): «ва гўё улар иккови» деди; ва Муовиянинг «менга етиб келди» (деган) сўзини зикр қилмади.