حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ رَبِّهِ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُهَاجِرٍ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجُرَشِيِّ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّوَّاسَ، بْنَ سَمْعَانَ الْكِلاَبِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يُؤْتَى بِالْقُرْآنِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَأَهْلِهِ الَّذِينَ كَانُوا يَعْمَلُونَ بِهِ تَقْدُمُهُ سُورَةُ الْبَقَرَةِ وَآلُ عِمْرَانَ " . وَضَرَبَ لَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثَلاَثَةَ أَمْثَالٍ مَا نَسِيتُهُنَّ بَعْدُ قَالَ " كَأَنَّهُمَا غَمَامَتَانِ أَوْ ظُلَّتَانِ سَوْدَاوَانِ بَيْنَهُمَا شَرْقٌ أَوْ كَأَنَّهُمَا حِزْقَانِ مِنْ طَيْرٍ صَوَافَّ تُحَاجَّانِ عَنْ صَاحِبِهِمَا
Наввос ибн Самъон ал-Килобий айтди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: «Қиёмат куни Қуръан ва унинг аҳли — уни билан амал қилган(лар) келтирилади; унинг олдида Бақара сураси ва Ол Имрон боради» деб айтаётган ҳолда эшитдим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) улар икковига уч мисол келтирди — мен уларни кейин (ҳеч) унутмадим. У: «Гўё улар иккови — орасида ёруғлик (ёриқ) бўлган икки булут, ёки икки қора соябон, ёки саф тортган қушлардан икки тўда (галаси) мисли; ўз соҳибларини (ҳимоя қилиб) баҳслашади» деди.