حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ، وَأَحْمَدُ بْنُ جَوَّاسٍ الْحَنَفِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ عَمَّارِ بْنِ رُزَيْقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ بَيْنَمَا جِبْرِيلُ قَاعِدٌ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم سَمِعَ نَقِيضًا مِنْ فَوْقِهِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ هَذَا بَابٌ مِنَ السَّمَاءِ فُتِحَ الْيَوْمَ لَمْ يُفْتَحْ قَطُّ إِلاَّ الْيَوْمَ فَنَزَلَ مِنْهُ مَلَكٌ فَقَالَ هَذَا مَلَكٌ نَزَلَ إِلَى الأَرْضِ لَمْ يَنْزِلْ قَطُّ إِلاَّ الْيَوْمَ فَسَلَّمَ وَقَالَ أَبْشِرْ بِنُورَيْنِ أُوتِيتَهُمَا لَمْ يُؤْتَهُمَا نَبِيٌّ قَبْلَكَ فَاتِحَةُ الْكِتَابِ وَخَوَاتِيمُ سُورَةِ الْبَقَرَةِ لَنْ تَقْرَأَ بِحَرْفٍ مِنْهُمَا إِلاَّ أُعْطِيتَهُ .
Ибн Аббос айтди: Жибрил Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдида ўтирган эди, шу пайт у устидан бир ғичирлаш (овоз) эшитди; бас бошини кўтарди ва: «Бу — бугун очилган осмоннинг бир эшиги; у бугундан бошқа(эргани)да ҳеч қачон очилмаган эди» деди. Ундан бир малоика тушди; бас у: «Бу — ерга тушган бир малоика; у бугундан бошқа (пайтда) ҳеч қачон тушмаган эди» деди. Бас (малоика) салом берди ва: «Сенга — сендан олдин бирор Набийга берилмаган икки нур билан хушхабар бўлсин: Фотиҳатул-Китоб ва Бақара сурасининг охирлари (сўнгги оятлари); уларнинг бирортасидан бир ҳарф ўқимайсанки, илла у сенга берилади (яъни ўқиганингнинг савоби/ижобати берилади)» деди.