أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ أَبِي بَكْرَةَ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَانْكَسَفَتِ الشَّمْسُ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَجُرُّ رِدَاءَهُ حَتَّى انْتَهَى إِلَى الْمَسْجِدِ وَثَابَ إِلَيْهِ النَّاسُ فَصَلَّى بِنَا رَكْعَتَيْنِ فَلَمَّا انْكَشَفَتِ الشَّمْسُ قَالَ " إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ يُخَوِّفُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهِمَا عِبَادَهُ وَإِنَّهُمَا لاَ يَخْسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلاَ لِحَيَاتِهِ فَإِذَا رَأَيْتُمْ ذَلِكَ فَصَلُّوا حَتَّى يُكْشَفَ مَا بِكُمْ " . وَذَلِكَ أَنَّ ابْنًا لَهُ مَاتَ يُقَالُ لَهُ إِبْرَاهِيمُ فَقَالَ لَهُ نَاسٌ فِي ذَلِكَ .
Бизга Имрон ибн Мусо хабар берди, у деди: бизга Абдулворис ривоят қилди, у деди: бизга Юнус ривоят қилди, у ал-Ҳасандан, у Абу Бакра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурларида эдик, шунда қуёш тутилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ридоларини судраб чиқдилар, токи масжидга етиб бордилар ва одамлар уларнинг олдига тўпланишди. У биз билан икки ракаат намоз ўқидилар ва қуёш очилгач: «Албатта қуёш ва ой Аллаҳнинг оятларидан икки оятдир, Аллаҳ азза ва жалла улар билан бандаларини қўрқитади. Ва албатта улар ҳеч кимнинг ўлими ёки ҳаёти учун тутилмайди. Бас, қачон буни кўрсангизлар, сиздаги (қўрқув) аригунча намоз ўқинглар,» дедилар. Бу шунинг учун (айтилган эдики), унинг Иброҳим деб аталган ўғли вафот этган эди ва одамлар буни шунга (қуёш тутилишига) боғлаб гапиришган эди.