حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عِلاَقَةَ، قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ، يَقُولُ انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ يَوْمَ مَاتَ إِبْرَاهِيمُ، فَقَالَ النَّاسُ انْكَسَفَتْ لِمَوْتِ إِبْرَاهِيمَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ، لاَ يَنْكَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلاَ لِحَيَاتِهِ، فَإِذَا رَأَيْتُمُوهُمَا فَادْعُوا اللَّهَ وَصَلُّوا حَتَّى يَنْجَلِيَ ".
Абул-Валид бизга айтди: Зоида бизга айтди: Зиёд ибн Илоқа бизга айтди: Мен Муғийра ибн Шуъбани шундай деганини эшитдим: Иброҳим вафот этган куни қуёш тутилди. Одамлар: ‹У Иброҳимнинг ўлими учун тутилди› дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта қуёш ва ой Аллаҳнинг оятларидан икки оятдир, улар бировнинг ўлими ёки ҳаёти учун тутилмайди. Уларни кўрсангиз, Аллаҳга дуо қилинглар ва очилгунгча намоз ўқинглар», дедилар.