وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ يُخَوِّفُ اللَّهُ بِهِمَا عِبَادَهُ وَإِنَّهُمَا لاَ يَنْكَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ مِنَ النَّاسِ فَإِذَا رَأَيْتُمْ مِنْهَا شَيْئًا فَصَلُّوا وَادْعُوا اللَّهَ حَتَّى يُكْشَفَ مَا بِكُمْ " .
Абу Масъуд ал-Ансорий айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта қуёш ва ой — Аллаҳнинг оятларидан икки оятдир; Аллаҳ улар билан бандаларини қўрқитади; улар иккови одамлардан ҳеч бирининг ўлими сабабли тутилмайди; бас улардан бирор нарса кўрсангиз, намоз ўқинг ва Аллаҳга дуо қилинг, то сиздаги (бало) очилгунга қадар» деди.