حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ آتَاهُ اللَّهُ مَالاً، فَلَمْ يُؤَدِّ زَكَاتَهُ مُثِّلَ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ شُجَاعًا أَقْرَعَ، لَهُ زَبِيبَتَانِ، يُطَوَّقُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، ثُمَّ يَأْخُذُ بِلِهْزِمَتَيْهِ ـ يَعْنِي شِدْقَيْهِ ـ ثُمَّ يَقُولُ أَنَا مَالُكَ، أَنَا كَنْزُكَ " ثُمَّ تَلاَ {لاَ يَحْسِبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ} الآيَةَ.
Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди: Ҳошим ибн Қосим бизга айтди: Абдурраҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Динор бизга айтди, отасидан, у Абу Солиҳ Саммондан, у Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Кимга Аллаҳ мол берса-ю, у унинг закотини адо этмаса, қиёмат куни ўша (мол) унга — икки (заҳарли) томчили, кал (бошли) илон (аждар) бўлиб кўрсатилади, қиёмат куни у (илон) унинг бўйнига ўраб қўйилади, сўнг унинг икки жағидан — яъни оғиз четларидан — ушлаб: ‹Мен сенинг молингман, мен сенинг хазинангман› дейди» дедилар. Сўнг: ‹‹Бахиллик қилувчилар... ҳеч ўйламасин(лар)›› оятини тиловат қилдилар.