حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْهَادِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَبَّابٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَذُكِرَ عِنْدَهُ عَمُّهُ فَقَالَ " لَعَلَّهُ تَنْفَعُهُ شَفَاعَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ، فَيُجْعَلُ فِي ضَحْضَاحٍ مِنَ النَّارِ، يَبْلُغُ كَعْبَيْهِ، يَغْلِي مِنْهُ دِمَاغُهُ ". حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي حَازِمٍ وَالدَّرَاوَرْدِيُّ عَنْ يَزِيدَ بِهَذَا، وَقَالَ تَغْلِي مِنْهُ أُمُّ دِمَاغِهِ.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди, Лайс бизга айтди, Ибнул-Ҳод бизга айтди, Абдуллаҳ ибн Хаббобдан, Абу Саъид Худрий розияллаҳу анҳудан: У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни эшитди — унинг ҳузурида амакиси (Абу Толиб) зикр қилинди — у: «Шояд қиёмат куни унга менинг шафоатим нафъ берса, шунда у ўтдан (саёз) бир тўпиқбўй (жой)да қилинса — (ўт) унинг икки тўпиғига етса, ундан мияси қайнаса», деди. Иброҳим ибн Ҳамза бизга айтди, Ибн Абу Ҳозим ва Даровардий бизга айтди, Язиддан, мана бу (ҳадис)ни ва: «Ундан мияси (умм) қайнайди», деди.