حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنِ الْحَسَنِ، قَالَ كَانَ يَقُولُ فِي هَذَا الْحَدِيثِ " يُصْبِحُ الرَّجُلُ مُؤْمِنًا وَيُمْسِي كَافِرًا وَيُمْسِي مُؤْمِنًا وَيُصْبِحُ كَافِرًا " . قَالَ يُصْبِحُ الرَّجُلُ مُحَرِّمًا لِدَمِ أَخِيهِ وَعِرْضِهِ وَمَالِهِ وَيُمْسِي مُسْتَحِلاًّ لَهُ وَيُمْسِي مُحَرِّمًا لِدَمِ أَخِيهِ وَعِرْضِهِ وَمَالِهِ وَيُصْبِحُ مُسْتَحِلاًّ لَهُ .
Бизга Солиҳ ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, у деди: бизга Жаъфар ибн Сулаймон ривоят қилди, Ҳишомдан, у ал-Ҳасандан (ривоят қилдики), у бу ҳадис ҳақида: «Киши эрталаб мўмин бўлиб, кечқурун кофир бўлиб қолади, ёки кечқурун мўмин бўлиб, эрталаб кофир бўлиб қолади,» деган (сўзлар тўғрисида) шундай дерди: «Киши эрталаб биродарининг қони, номуси ва молини ҳаром (деб эътиқод қилган) ҳолда туради-ю, кечқурун уни (ўзига) ҳалол (деб) ҳисоблайди; ёки кечқурун биродарининг қони, номуси ва молини ҳаром (деб) туради-ю, эрталаб уни ҳалол (деб) ҳисоблайди,» дерди.