وَحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ حَسَدَ إِلاَّ عَلَى اثْنَتَيْنِ رَجُلٌ آتَاهُ اللَّهُ هَذَا الْكِتَابَ فَقَامَ بِهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَآنَاءَ النَّهَارِ وَرَجُلٌ آتَاهُ اللَّهُ مَالاً فَتَصَدَّقَ بِهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَآنَاءَ النَّهَارِ " .
Абдуллаҳ ибн Умар отасидан айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Фақат икки (нарса)га ҳасад (ғибта) (жоиз)дир: Аллаҳ унга бу Китобни (Қуръанни) ато этган киши — у билан кеча соатларида ва кундуз соатларида (туриб) қоим қилди; ва Аллаҳ унга мол ато этган киши — уни кеча соатларида ва кундуз соатларида садақа қилди» деди.