حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ أَبُو عَبْدِ الْمَلِكِ الْعَطَّارِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ حَدَّثَهُمْ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنْ نَوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَأْتِي الْقُرْآنُ وَأَهْلُهُ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ بِهِ فِي الدُّنْيَا تَقْدُمُهُ سُورَةُ الْبَقَرَةِ وَآلُ عِمْرَانَ " . قَالَ نَوَّاسٌ وَضَرَبَ لَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثَلاَثَةَ أَمْثَالٍ مَا نَسِيتُهُنَّ بَعْدُ قَالَ " تَأْتِيَانِ كَأَنَّهُمَا غَيَابَتَانِ وَبَيْنَهُمَا شَرْقٌ أَوْ كَأَنَّهُمَا غَمَامَتَانِ سَوْدَاوَانِ أَوْ كَأَنَّهُمَا ظُلَّةٌ مِنْ طَيْرٍ صَوَافَّ تُجَادِلاَنِ عَنْ صَاحِبِهِمَا " . وَفِي الْبَابِ عَنْ بُرَيْدَةَ وَأَبِي أُمَامَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَمَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّهُ يَجِيءُ ثَوَابُ قِرَاءَتِهِ كَذَا فَسَّرَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ هَذَا الْحَدِيثَ وَمَا يُشْبِهُ هَذَا مِنَ الأَحَادِيثِ أَنَّهُ يَجِيءُ ثَوَابُ قِرَاءَةِ الْقُرْآنِ . وَفِي حَدِيثِ النَّوَّاسِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَا يَدُلُّ عَلَى مَا فَسَّرُوا إِذْ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَأَهْلُهُ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ بِهِ فِي الدُّنْيَا " . فَفِي هَذَا دَلاَلَةٌ أَنَّهُ يَجِيءُ ثَوَابُ الْعَمَلِ .
Бизга Муҳаммад ибн Исмоил ривоят қилди, у деди: бизга Ҳишом ибн Исмоил Абу Абдулмалик ал-Аттор хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Шуайб ривоят қилди, бизга Иброҳим ибн Сулаймон ривоят қилди, у ал-Валид ибн Абдурраҳмондан (ривоят қилдики), у уларга Жубайр ибн Нуфайрдан, у Наввос ибн Самъон (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилиб берган, у: «Қуръан ва унга дунёда амал қилган аҳли (эгалари) келади, олдида Бақара сураси ва Али Имрон (сураси) боради,» дедилар. Наввос деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бу иккиси ҳақида учта мисол келтирдиларки, мен уларни кейин ҳам унутмаганман. У: «Улар худди икки булут соябонидек, улар орасида нур бордек бўлиб келади, ёки худди икки қора булутдек, ёки худди қаторлашган қушлардан иборат соябондек бўлиб, ўз соҳиби (эгалари) томонидан мунозара қиладилар,» дедилар. Бу бобда Бурайда ва Абу Умомадан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис шу йўналишдан ҳасан ғарибдир. Аҳли илм наздида бу ҳадиснинг маъноси шуки, унинг ўқилишининг савоби келади. Баъзи аҳли илм бу ҳадисни ва бунга ўхшаш ҳадисларни шундай — Қуръан ўқишининг савоби келади, деб тафсир қилганлар. Наввоснинг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (қилган) ҳадисида уларнинг тафсирига далолат қиладиган нарса бор, чунки Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ва унга дунёда амал қилган аҳли (эгалари),» дедилар. Бунда амалнинг савоби келишига далолат бордир.