وَحَدَّثَنَا مِنْجَابُ بْنُ الْحَارِثِ التَّمِيمِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ مُسْهِرٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، قَالَ سَمِعْتُ الْحَجَّاجَ بْنَ يُوسُفَ، يَقُولُ وَهُوَ يَخْطُبُ عَلَى الْمِنْبَرِ أَلِّفُوا الْقُرْآنَ كَمَا أَلَّفَهُ جِبْرِيلُ السُّورَةُ الَّتِي يُذْكَرُ فِيهَا الْبَقَرَةُ وَالسُّورَةُ الَّتِي يُذْكَرُ فِيهَا النِّسَاءُ وَالسُّورَةُ الَّتِي يُذْكَرُ فِيهَا آلُ عِمْرَانَ . قَالَ فَلَقِيتُ إِبْرَاهِيمَ فَأَخْبَرْتُهُ بِقَوْلِهِ فَسَبَّهُ وَقَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ أَنَّهُ كَانَ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فَأَتَى جَمْرَةَ الْعَقَبَةِ فَاسْتَبْطَنَ الْوَادِيَ فَاسْتَعْرَضَهَا فَرَمَاهَا مِنْ بَطْنِ الْوَادِي بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ يُكَبِّرُ مَعَ كُلِّ حَصَاةٍ - قَالَ - فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّ النَّاسَ يَرْمُونَهَا مِنْ فَوْقِهَا . فَقَالَ هَذَا وَالَّذِي لاَ إِلَهَ غَيْرُهُ مَقَامُ الَّذِي أُنْزِلَتْ عَلَيْهِ سُورَةُ الْبَقَرَةِ .
Ва бизга Минжоб ибн ал-Ҳорис ат-Тамимий ривоят қилди, бизга Ибн Мушир ал-Аъмашдан хабар берди, у деди: Мен Ҳажжож ибн Юсуфни минбарда хутба қилиб туриб шундай деяётганини эшитдим: «Қуръанни Жибрил тартиблаганидек тартибланглар: ‹унда Бақара зикр қилинган сура›, ‹унда Нисо зикр қилинган сура›, ‹унда Оли Имрон зикр қилинган сура› (деб)». (Аъмаш) деди: Мен Иброҳим билан учрашиб, унга унинг (Ҳажжожнинг) сўзини айтдим, у уни сўкди ва деди: Менга Абдурраҳмон ибн Язид ривоят қилдики, у Абдуллаҳ ибн Масъуд билан бирга эди; у Жамратул-Ақабага келиб, водий ичига тушди, унга (Жамрага) юзланиб, уни водий тубидан етти тош билан отди, ҳар бир тош билан такбир айтарди. (Абдурраҳмон) деди: Мен: «Эй Абу Абдурраҳмон, одамлар уни юқорисидан отадилар» дедим. У: «Ўзидан ўзга илоҳ йўқ Зотга қасамки, мана шу — ўзига Бақара сураси нозил қилинган зотнинг мақомидир» деди.