أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حِبَّانُ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ لَيْثِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي الصَّعْبَةِ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ هَمْدَانَ يُقَالُ لَهُ أَفْلَحُ عَنِ ابْنِ زُرَيْرٍ، أَنَّهُ سَمِعَ عَلِيًّا، يَقُولُ إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَخَذَ حَرِيرًا فَجَعَلَهُ فِي يَمِينِهِ وَأَخَذَ ذَهَبًا فَجَعَلَهُ فِي شِمَالِهِ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ هَذَيْنِ حَرَامٌ عَلَى ذُكُورِ أُمَّتِي " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَحَدِيثُ ابْنُ الْمُبَارَكِ أَوْلَى بِالصَّوَابِ إِلاَّ قَوْلَهُ أَفْلَحَ فَإِنَّ أَبَا أَفْلَحَ أَشْبَهُ وَاللَّهُ تَعَالَى أَعْلَمُ .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳотим хабар бериб, деди: бизга Ҳиббон ривоят қилиб, деди: бизга Абдуллаҳ Лайс ибн Саъддан хабар бериб, деди: менга Язид ибн Абу Ҳабиб Ибн Абу ас-Саъбадан, у Ҳамдонлик Афлаҳ дейиладиган бир кишидан, у Ибн Зурайрдан ривоят қилдики, у Алининг шундай деганини эшитди: Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ипакни олиб ўнг қўлларига, олтинни олиб чап қўлларига қўйдилар, сўнг: «Бу иккиси умматимнинг эркакларига ҳаром,» дедилар. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Ибн ал-Муборакнинг ҳадиси тўғрироқдир, фақат унинг «Афлаҳ» деган сўзи бундан мустасно, чунки «Абу Афлаҳ» (деган) кўпроқ ўхшашдир, Аллаҳ таоло аълам.