Сунани Абу Довуд — 4057-ҳадис

Кийим китоби · Аёллар учун ипак

4057-ҳадисСунани Абу Довуд · Кийим китоби

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي أَفْلَحَ الْهَمْدَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زُرَيْرٍ، - يَعْنِي الْغَافِقِيَّ - أَنَّهُ سَمِعَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ، - رضى الله عنه - يَقُولُ إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَخَذَ حَرِيرًا فَجَعَلَهُ فِي يَمِينِهِ وَأَخَذَ ذَهَبًا فَجَعَلَهُ فِي شِمَالِهِ ثُمَّ قَالَ ‏ "‏ إِنَّ هَذَيْنِ حَرَامٌ عَلَى ذُكُورِ أُمَّتِي ‏"‏ ‏.‏

Бизга Қутайба ибн Саъид, унга ал-Лайс Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Абу Афлаҳ ал-Ҳамдонийдан, у Абдуллаҳ ибн Зурайрдан — яъни ал-Ғофиқий — ривоят қилдики, у Али ибн Абу Толибни розияллаҳу анҳу шундай деяётганини эшитди: Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам ипак олиб уни ўнг қўлига қўйди, олтин олиб уни чап қўлига қўйди, сўнг: «Албатта бу иккаласи умматимнинг эркакларига ҳаромдир», деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 5144-ҳадисЗийнат китоби

Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ипакни олиб ўнг қўлларига, олтинни олиб чап қўлларига қўйдилар, сўнг: «Бу иккиси умматимнинг эркакларига ҳаром,» дедилар.

Сунани Насоий, 5145-ҳадисЗийнат китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ипакни олиб ўнг қўлларига, олтинни олиб чап қўлларига қўйдилар, сўнг: «Бу иккиси умматимнинг эркакларига ҳаром,» дедилар.

Сунани Насоий, 5146-ҳадисЗийнат китоби

Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ипакни олиб ўнг қўлларига, олтинни олиб чап қўлларига қўйдилар, сўнг: «Бу иккиси умматимнинг эркакларига ҳаром,» дедилар. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Ибн…

Сунани Насоий, 5147-ҳадисЗийнат китоби

Мен Алининг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўнг қўлларига олтин, чап қўлларига ипак олиб: «Бу умматимнинг эркакларига ҳаром,» дедилар.

Сунани Насоий, 5193-ҳадисЗийнат китоби

ки): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кишининг қўлида олтин узукни кўрдилар, сўнг ўзлари билан бўлган таёқча билан унинг бармоғига урдилар, токи у (киши) уни улоқтириб юборгунига қадар.

Саҳиҳул Бухорий, 795-ҳадисАзон китоби

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ‹Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ› деса, ‹Аллаҳумма роббана ва лакал-ҳамд› дер эдилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам руку қилса ва бошини кўтарся такбир айтар, икки сажда (ракат)дан…