وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنِ الْجَعْدِ أَبِي عُثْمَانَ، فِي هَذَا الإِسْنَادِ بِمَعْنَى حَدِيثِ عَبْدِ الْوَارِثِ . وَزَادَ " وَمَحَاهَا اللَّهُ وَلاَ يَهْلِكُ عَلَى اللَّهِ إِلاَّ هَالِكٌ " .
Жаъд Абу Усмон шу санад билан Абдулворис ҳадиси маъносида (ривоят қилди) ва қўшди: "...ва Аллаҳ уни ўчирди (ёмонликни); Аллаҳнинг (раҳмати) олдида фақат ҳалок бўлишга лойиқ (ҳаддан ошган) киши ҳалок бўлади."