3481-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Никоҳ китоби
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم تَزَوَّجَهَا وَهْىَ بِنْتُ سَبْعِ سِنِينَ وَزُفَّتْ إِلَيْهِ وَهِيَ بِنْتُ تِسْعِ سِنِينَ وَلُعَبُهَا مَعَهَا وَمَاتَ عَنْهَا وَهِيَ بِنْتُ ثَمَانَ عَشْرَةَ .
Ва бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ хабар берди, бизга Маъмар аз-Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан хабар бердики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга, у етти ёшли қиз бўлганида уйланди, у тўққиз ёшли қиз бўлганида унга (куёв уйига) олиб борилди — ўйинчоқлари ўзи билан эди — ва у (Набий) ўн саккиз ёшли (бўлганида) ундан (айрилиб) вафот этди.