3762-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Лиъон китоби
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ وَجَدْتُ مَعَ امْرَأَتِي رَجُلاً أَأُمْهِلُهُ حَتَّى آتِيَ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ قَالَ " نَعَمْ " .
Ва менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, менга Ишоқ ибн Исо ривоят қилди, бизга Молик Суҳайлдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, Саъд ибн Убада: «Ё Расулуллаҳ, агар мен хотиним билан бирга (бегона) эркакни топсам, тўрт гувоҳ келтиргунимча уни (жазоламай) қўйиб тураманми?» деди. У (Расул): «Ҳа» деди.