وَحَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُطَرِّفٍ أَبِي غَسَّانَ، الْمَدَنِيِّ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ سَعِيدِ ابْنِ مَرْجَانَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَعْتَقَ رَقَبَةً أَعْتَقَ اللَّهُ بِكُلِّ عُضْوٍ مِنْهَا عُضْوًا مِنْ أَعْضَائِهِ مِنَ النَّارِ حَتَّى فَرْجَهُ بِفَرْجِهِ " .
Ва бизга Довуд ибн Рушайд ривоят қилди, бизга ал-Валид ибн Муслим Муҳаммад ибн Мутарриф Абу Ғассон ал-Маданийдан, у Зайд ибн Асламдан, у Али ибн Ҳусайндан, у Саид ибн Маржонадан, у Абу Ҳурайрадан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди; у деди: «Ким бир қулни озод қилса, Аллаҳ унинг ҳар бир аъзоси эвазига (озод қилгувчининг) аъзоларидан бир аъзосини дўзахдан озод қилади, ҳатто авратини аврати эвазига (ҳам)».