حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعِيدٍ، - وَهُوَ ابْنُ أَبِي هِنْدٍ - حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي حَكِيمٍ، عَنْ سَعِيدِ ابْنِ مَرْجَانَةَ، عَنْ أَبِي، هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَعْتَقَ رَقَبَةً مُؤْمِنَةً أَعْتَقَ اللَّهُ بِكُلِّ إِرْبٍ مِنْهَا إِرْبًا مِنْهُ مِنَ النَّارِ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ал-Аназий ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид Абдуллаҳ ибн Саиддан — у ибн Абу Ҳинд — ривоят қилди, менга Исмоил ибн Абу Ҳаким Саид ибн Маржонадан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди; у деди: «Ким мўмин бир қулни (бўйинни) озод қилса, Аллаҳ унинг ҳар бир аъзоси эвазига ундан (озод қилгувчининг) бир аъзосини дўзахдан озод қилади».
وَحَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُطَرِّفٍ أَبِي غَسَّانَ، الْمَدَنِيِّ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ سَعِيدِ ابْنِ مَرْجَانَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَعْتَقَ رَقَبَةً أَعْتَقَ اللَّهُ بِكُلِّ عُضْوٍ مِنْهَا عُضْوًا مِنْ أَعْضَائِهِ مِنَ النَّارِ حَتَّى فَرْجَهُ بِفَرْجِهِ " .
Ва бизга Довуд ибн Рушайд ривоят қилди, бизга ал-Валид ибн Муслим Муҳаммад ибн Мутарриф Абу Ғассон ал-Маданийдан, у Зайд ибн Асламдан, у Али ибн Ҳусайндан, у Саид ибн Маржонадан, у Абу Ҳурайрадан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди; у деди: «Ким бир қулни озод қилса, Аллаҳ унинг ҳар бир аъзоси эвазига (озод қилгувчининг) аъзоларидан бир аъзосини дўзахдан озод қилади, ҳатто авратини аврати эвазига (ҳам)».
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ الْهَادِ، عَنْ عُمَرَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ سَعِيدِ ابْنِ مَرْجَانَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ أَعْتَقَ رَقَبَةً مُؤْمِنَةً أَعْتَقَ اللَّهُ بِكُلِّ عُضْوٍ مِنْهُ عُضْوًا مِنَ النَّارِ حَتَّى يُعْتِقَ فَرْجَهُ بِفَرْجِهِ" .
Ва бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Лайс Ибн ал-Ҳоддан, у Умар ибн Али ибн Ҳусайндан, у Саид ибн Маржонадан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни шундай деяётганини эшитдим: «Ким мўмин бир қулни озод қилса, Аллаҳ унинг ҳар бир аъзоси эвазига бир аъзони дўзахдан озод қилади, ҳатто унинг авратини аврати эвазига озод қилгунча».
وَحَدَّثَنِي حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، - وَهُوَ ابْنُ مُحَمَّدٍ الْعُمَرِيُّ - حَدَّثَنَا وَاقِدٌ، - يَعْنِي أَخَاهُ - حَدَّثَنِي سَعِيدُ ابْنُ مَرْجَانَةَ، - صَاحِبُ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ - قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَيُّمَا امْرِئٍ مُسْلِمٍ أَعْتَقَ امْرَأً مُسْلِمًا اسْتَنْقَذَ اللَّهُ بِكُلِّ عُضْوٍ مِنْهُ عُضْوًا مِنْهُ مِنَ النَّارِ " . قَالَ فَانْطَلَقْتُ حِينَ سَمِعْتُ الْحَدِيثَ مِنْ أَبِي هُرَيْرَةَ فَذَكَرْتُهُ لِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ فَأَعْتَقَ عَبْدًا لَهُ قَدْ أَعْطَاهُ بِهِ ابْنُ جَعْفَرٍ عَشْرَةَ آلاَفِ دِرْهَمٍ أَوْ أَلْفَ دِينَارٍ .
Ва менга Ҳумайд ибн Масъада ривоят қилди, бизга Бишр ибн ал-Муфаззал ривоят қилди, бизга Осим — у ибн Муҳаммад ал-Умарий — ривоят қилди, бизга Воқид — яъни унинг акаси — ривоят қилди, менга Саид ибн Маржона — Али ибн Ҳусайннинг соҳиби — ривоят қилиб деди: Мен Абу Ҳурайрани шундай деяётганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Қайси бир мусулмон киши бошқа бир мусулмон кишини озод қилса, Аллаҳ унинг ҳар бир аъзоси эвазига ундан (озод қилгувчидан) бир аъзосини дўзахдан қутқаради». (Саид) деди: Мен бу ҳадисни Абу Ҳурайрадан эшитганимда кетиб, уни Али ибн ал-Ҳусайнга айтдим. У эса ўзининг бир қулини — Ибн Жаъфар унга ўша (қул) учун ўн минг дирҳам ёки минг динор берган эди — озод қилди.