حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ - عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الْمُزَابَنَةِ وَالْمُزَابَنَةُ أَنْ يُبَاعَ مَا فِي رُءُوسِ النَّخْلِ بِتَمْرٍ بِكَيْلٍ مُسَمًّى إِنْ زَادَ فَلِي وَإِنْ نَقَصَ فَعَلَىَّ .
менга Али ибн Ҳужр ас-Саъдий ва Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилиб: бизга Исмоил — у ибн Иброҳим — Айюбдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилди, дедилар — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) музобанадан қайтарди. Музобана — хурмо палмалари учида бўлган (мева)ни белгиланган ўлчовдаги (қуруқ) хурмога сотиш: «Агар ортса — меники, агар кам чиқса — зиммамда (мен тўлайман)» (деган шартда)дир.