3941-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Савдо китоби
وَحَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي خَلَفٍ، وَحَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، قَالاَ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ عَدِيٍّ، أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ زَيْدٍ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ أَتَى رَافِعًا فَذَكَرَ هَذَا الْحَدِيثَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Ва менга Ибн Абу Халаф ва Ҳажжож ибн аш-Шоир ривоят қилиб: бизга Закариё ибн Адий ривоят қилди, дедилар; бизга Убайдуллаҳ ибн Амр Зайддан, у ал-Ҳакамдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан хабар бердики, у Рофиънинг олдига келди ва бу ҳадисни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан зикр қилди.