4151-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Мерос китоби
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، ح وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَابْنُ، رَافِعٍ عَنْ شَبَابَةَ بْنِ سَوَّارٍ، عَنْ شُعْبَةَ، كِلاَهُمَا عَنْ قَتَادَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ .
Бизга Абу Бакр ибн Абий Шайба ривоят қилди, бизга Исмоийл ибн Улайя Саъийд ибн Абий Арубадан ривоят қилди, (ҳ) бизга Зуҳайр ибн Ҳарб, Ишоқ ибн Иброҳим ва ибн Рофиъ Шабобат ибн Саввордан, у Шуъбадан ривоят қилди — иккаласи Қатодадан, шу иснод билан шунга ўхшаш ривоят қилдилар.