وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ رَافِعٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ أَعْمَرَتِ امْرَأَةٌ بِالْمَدِينَةِ حَائِطًا لَهَا ابْنًا لَهَا ثُمَّ تُوُفِّيَ وَتُوُفِّيَتْ بَعْدَهُ وَتَرَكَتْ وَلَدًا وَلَهُ إِخْوَةٌ بَنُونَ لِلْمُعْمِرَةِ فَقَالَ وَلَدُ الْمُعْمِرَةِ رَجَعَ الْحَائِطُ إِلَيْنَا وَقَالَ بَنُو الْمُعْمَرِ بَلْ كَانَ لأَبِينَا حَيَاتَهُ وَمَوْتَهُ . فَاخْتَصَمُوا إِلَى طَارِقٍ مَوْلَى عُثْمَانَ فَدَعَا جَابِرًا فَشَهِدَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْعُمْرَى لِصَاحِبِهَا فَقَضَى بِذَلِكَ طَارِقٌ ثُمَّ كَتَبَ إِلَى عَبْدِ الْمَلِكِ فَأَخْبَرَهُ ذَلِكَ وَأَخْبَرَهُ بِشَهَادَةِ جَابِرٍ فَقَالَ عَبْدُ الْمَلِكِ صَدَقَ جَابِرٌ . فَأَمْضَى ذَلِكَ طَارِقٌ . فَإِنَّ ذَلِكَ الْحَائِطَ لِبَنِي الْمُعْمَرِ حَتَّى الْيَوْمِ .
Менга Муҳаммад ибн Рофиъ ва Ишоқ ибн Мансур ривоят қилдилар — матн ибн Рофиъники — дедилар: бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга ибн Журайж хабар берди, менга Абу Зубайр Жобирдан хабар берди, у деди: Мадинада бир аёл ўзининг бир боғини ўғлига умро қилди. Сўнг (ўғил) вафот этди, кейин (аёл) ундан кейин вафот этди ва бола қолдирди. Унинг ака-укалари — умро қилувчи аёлнинг ўғиллари — бор эди. Умро қилувчи аёлнинг (бошқа) ўғиллари: «Боғ бизга қайтди» дедилар. Умро қилиб берилган (ўғилнинг) болалари эса: «Йўқ, у отамизники эди — тирикликда ҳам, ўлимида ҳам» дедилар. Улар Усмоннинг озоди Ториқнинг олдида низолашдилар. У Жобирни чақирди, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) умрони унинг эгасига (қарашли) деганига гувоҳлик берди. Шунда Ториқ шунга ҳукм қилди. Сўнг Абдулмаликка мактуб ёзиб, бу ҳақда ва Жобирнинг гувоҳлиги ҳақида хабар берди. Абдулмалик: «Жобир рост айтди» деди. Шунда Ториқ буни амалга оширди. Ва ўша боғ шу кунгача умро қилиб берилган (ўғилнинг) болалариники бўлиб қолди.