Саҳиҳи Муслим — 4398-ҳадис

Ҳудуд (жазолар) китоби · Ўғрилик ҳадди ва унинг нисоби

4398-ҳадисXalqaro 1684Саҳиҳи Муслим · Ҳудуд (жазолар) китоби

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى - قَالَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْطَعُ السَّارِقَ فِي رُبْعِ دِينَارٍ فَصَاعِدًا

Бизга Яҳё ибн Яҳё, Исъҳоқ ибн Иброҳим ва Ибн Абу Умар — лафз Яҳёники — ривоят қилди. Ибн Абу Умар: бизга ривоят қилди, деди; бошқа иккиси эса: бизга Суфён ибн Уяйна аз-Зуҳрийдан, у Амрадан, у Оишадан хабар берди, дедилар. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўғрининг қўлини динорнинг чорак қисми ва ундан кўпроғи (ўғирлик) учун кесар эди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 1470-ҳадисВитр намози ҳукмлари

бизга Суфён ибн Уяйна Амрдан, у ибн Абу Мулайкадан, у Убайдуллаҳ ибн Абу Наҳийкдан, у Саъддан ривоят қилиб деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шунинг мисли (ҳадис)ни дедилар.

Сунани Насоий, 5007-ҳадисИймон ва унинг белгилари китоби

бизга Суфён, ал-Аъмашдан, у Абу Аммордан, у Амр ибн Шураҳбилдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан бўлган бир кишидан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аммор…

Сунани Насоий, 274-ҳадисТаҳорат китоби

Бизга Ишоқ ибн Иброҳим ва Али ибн Ҳужр — матн уники — хабар берди: бизга Суфён, Мансурдан, у онасидан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан хабар бердики, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг бошлари биздан…

Сунани Абу Довуд, 743-ҳадисНамоз китоби

бизга Муҳаммад ибн Фудайл Осим ибн Кулайбъдан, у Муҳориб ибн Дисоръдан, у ибн Умаръдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам икки ракъатдан турганларида такбир айтиб, қўлларини кўтарардилар.

Саҳиҳи Муслим, 4329-ҳадисҚасам китоби

Бизга Суфён ибн Уяйна Амрдан, у Солим ибн Абдуллаҳдан, у отасидан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Ким ўзи билан бошқа киши ўртасида шерик бўлган қулни озод қилса, у ўз молида адолатли…

Сунани Абу Довуд, 1835-ҳадисҲаж китоби

бизга Суфён Амр ибн Дийнордан, у Атодан ва Товусдан, улар Ибн Аббосдан ривоят қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам муҳрим ҳолида ҳижома қилдирди (қон олдирди).