4488-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Қазо китоби
وَحَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ، كِلاَهُمَا عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ، مُحَمَّدٍ بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ وَزَادَ فِي عَقِبِ الْحَدِيثِ قَالَ يَزِيدُ فَحَدَّثْتُ هَذَا الْحَدِيثَ أَبَا بَكْرِ بْنَ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ فَقَالَ هَكَذَا حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ .
Менга Ишоқ ибн Иброҳим ва Муҳаммад ибн Абу Умар — иккаласи Абдулазиз ибн Муҳаммаддан, шу иснод билан худди шунга ўхшаш ривоят қилдилар. Ва у ҳадиснинг охирида зиёда қилди: Язид айтди: Мен бу ҳадисни Абу Бакр ибн Муҳаммад ибн Амр ибн Ҳазмга айтиб бердим, шунда у: «Менга Абу Салама Абу Ҳурайрадан худди шундай ривоят қилган эди» деди.