حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ يُوسُفَ الأَزْدِيُّ، حَدَّثَنَا النَّضْرُ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ الْيَمَامِيَّ - حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، - وَهُوَ ابْنُ عَمَّارٍ - حَدَّثَنَا إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةٍ فَأَصَابَنَا جَهْدٌ حَتَّى هَمَمْنَا أَنْ نَنْحَرَ بَعْضَ ظَهْرِنَا فَأَمَرَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَمَعْنَا مَزَاوِدَنَا فَبَسَطْنَا لَهُ نِطَعًا فَاجْتَمَعَ زَادُ الْقَوْمِ عَلَى النِّطَعِ قَالَ فَتَطَاوَلْتُ لأَحْزُرَهُ كَمْ هُوَ فَحَزَرْتُهُ كَرَبْضَةِ الْعَنْزِ وَنَحْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ مِائَةً قَالَ فَأَكَلْنَا حَتَّى شَبِعْنَا جَمِيعًا ثُمَّ حَشَوْنَا جُرُبَنَا فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَهَلْ مِنْ وَضُوءٍ " . قَالَ فَجَاءَ رَجُلٌ بِإِدَاوَةٍ لَهُ فِيهَا نُطْفَةٌ فَأَفْرَغَهَا فِي قَدَحٍ فَتَوَضَّأْنَا كُلُّنَا نُدَغْفِقُهُ دَغْفَقَةً أَرْبَعَ عَشْرَةَ مِائَةً . قَالَ ثُمَّ جَاءَ بَعْدَ ذَلِكَ ثَمَانِيَةٌ فَقَالُوا هَلْ مِنْ طَهُورٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَرِغَ الْوَضُوءُ " .
Менга Аҳмад ибн Юсуф ал-Аздий ривоят қилди, бизга Назр — яъни ибн Муҳаммад ал-Ямомий — ривоят қилди, бизга Икрима — у ибн Аммор — ривоят қилди, бизга Иёс ибн Салама ривоят қилди, у отасидан, у айтди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бир ғазотга чиқдик. Бизга шундай машаққат етдики, ҳатто баъзи уловларимизни сўйишни ўйладик. Шунда Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам буюрдилар, биз озиқ халталаримизни жамладик, унга (Набийга) бир тери тўшадик, қавмнинг озиғи тери устига жамланди. У айтди: Мен унинг қанчалигини тахминлаш учун бўйнимни чўздим, уни эчкининг ётадиган жойидек (кичик) деб тахмин қилдим, биз эса бир минг тўрт юз киши эдик. У айтди: Биз ҳаммамиз тўйгунча едик, сўнг халталаримизни тўлдирдик. Шунда Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Таҳорат (суви) борми?» дедилар. У айтди: Бир киши ўз идишини келтирди, унда озгина сув бор эди. Уни бир қадаҳга тўкди, биз ҳаммамиз — бир минг тўрт юз киши — ундан қуя-қуя таҳорат қилдик. У айтди: Кейин шундан сўнг саккиз киши келиб: «Таҳорат (суви) борми?» дедилар. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Таҳорат (суви) тугади» дедилар.