حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَشْهَبِ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ فِي سَفَرٍ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذْ جَاءَ رَجُلٌ عَلَى رَاحِلَةٍ لَهُ قَالَ فَجَعَلَ يَصْرِفُ بَصَرَهُ يَمِينًا وَشِمَالاً فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ كَانَ مَعَهُ فَضْلُ ظَهْرٍ فَلْيَعُدْ بِهِ عَلَى مَنْ لاَ ظَهْرَ لَهُ وَمَنْ كَانَ لَهُ فَضْلٌ مِنْ زَادٍ فَلْيَعُدْ بِهِ عَلَى مَنْ لاَ زَادَ لَهُ " . قَالَ فَذَكَرَ مِنْ أَصْنَافِ الْمَالِ مَا ذَكَرَ حَتَّى رَأَيْنَا أَنَّهُ لاَ حَقَّ لأَحَدٍ مِنَّا فِي فَضْلٍ .
Бизга Шайбан ибн Фарруха ривоят қилди, бизга Абулашҳаб ривоят қилди, у Абу Назрадан, у Абу Саид ал-Худрийдан ривоят қилади: У айтди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бир сафарда эдик. Шу пайт бир киши ўз уловида келди. У айтди: У ўнг ва чапга қарай бошлади. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Кимнинг ортиқча улови бўлса, уни улови йўқ кишига берсин. Кимнинг ортиқча озиғи бўлса, уни озиғи йўқ кишига берсин» дедилар. У айтди: Шунда у мол турларидан шу қадар зикр қилдики, ҳатто биз ортиқча (мол)да бирортамизга ҳақ йўқ деб ўйладик.