Саҳиҳи Муслим — 4534-ҳадис

Жиҳод китоби · Хиёнатнинг ҳаромлиги

4534-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Жиҳод китоби

وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، ح وَحَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ، بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، جَمِيعًا عَنْ شُعْبَةَ، فِي هَذَا الإِسْنَادِ ‏.‏ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ‏ "‏ يُقَالُ هَذِهِ غَدْرَةُ فُلاَنٍ ‏"‏ ‏.‏

Бизга уни Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Назр ибн Шумайл хабар берди, (ҳ) яна менга Убайдуллаҳ ибн Саъид ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон ривоят қилди — ҳаммаси Шуъбадан, шу иснодда (ривоят қилдилар). Абдурраҳмоннинг ҳадисида «‹Бу фалоннинг хиёнатидир› дейилади» дегани йўқ.