وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو، بْنُ دِينَارٍ أَنَّ ابْنَ شِهَابٍ، أَخْبَرَهُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قِيلَ لَهُ لَوْ أَنَّ خَيْلاً أَغَارَتْ مِنَ اللَّيْلِ فَأَصَابَتْ مِنْ أَبْنَاءِ الْمُشْرِكِينَ قَالَ " هُمْ مِنْ آبَائِهِمْ " .
Менга Муҳаммад ибн Рофиъ ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга ибн Журайж хабар берди, менга Амр ибн Динор хабар бердики: ибн Шиҳоб унга Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утбадан, у ибн Аббосдан, у Саъб ибн Жассомадан хабар берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга: «Агар отлиқлар тунда ҳужум қилиб, мушрикларнинг болаларига (зарар) етказсалар (қандай бўлади)?» дейилди. У: «Улар ўз оталаридандир» дедилар.