وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَشْهَبِ، عَنِ الْحَسَنِ، قَالَ عَادَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ زِيَادٍ مَعْقِلَ بْنَ يَسَارٍ الْمُزَنِيَّ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ فَقَالَ مَعْقِلٌ إِنِّي مُحَدِّثُكَ حَدِيثًا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَوْ عَلِمْتُ أَنَّ لِي حَيَاةً مَا حَدَّثْتُكَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا مِنْ عَبْدٍ يَسْتَرْعِيهِ اللَّهُ رَعِيَّةً يَمُوتُ يَوْمَ يَمُوتُ وَهُوَ غَاشٌّ لِرَعِيَّتِهِ إِلاَّ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ " .
Яна бизга Шайбоний ибн Фарруҳ ривоят қилди, бизга Абул Ашъҳаб ривоят қилди, у Ҳасандан ривоят қилиб деди: Убайдуллаҳ ибн Зиёд Маъқил ибн Ясор ал-Музанийни у вафот этган касаллигида кўргани борди. Маъқил деди: Мен сенга бир ҳадис айтиб бераман, мен уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитганман. Агар мен яшашимни билганимда, уни сенга айтмас эдим. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деяётганларини эшитганман: «Аллаҳ бирон бандага раиятни бошқаришни топширса-ю, у ўлган куни ўз раиятига хиёнаткор ҳолида ўлса, Аллаҳ унга жаннатни ҳаром қилади».