4838-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳукумат китоби
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، وَعَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ، سُلَيْمَانَ ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، - يَعْنِي الثَّقَفِيَّ - جَمِيعًا عَنْ عُبَيْدِ، اللَّهِ بِهَذَا الإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِهِمْ وَأَنَا ابْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ سَنَةً فَاسْتَصْغَرَنِي .
Бизга уни Абу Бакр ибн Абу Шайба ҳам ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Идрис ва Абдурраҳим ибн Сулаймон ривоят қилди, (ҳ) ва бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Абдулваҳҳоб - яъни ас-Сақафий - ривоят қилди, уларнинг барчаси Убайдуллаҳдан мана шу иснод билан ривоят қилди, фақат уларнинг ҳадисида: «мен ўн тўрт ёшда эдим, у мени кичик (ёш) деб ҳисоблади» (дейилган).