5001-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ов ва таом
وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، - يَعْنِي ابْنَ سُلَيْمَانَ - عَنْ هِشَامِ، بْنِ عُرْوَةَ عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ بَعَثَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ ثَلاَثُمِائَةٍ نَحْمِلُ أَزْوَادَنَا عَلَى رِقَابِنَا .
Яна бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Абда — яъни ибн Сулаймон — Ҳишом ибн Урвадан, у Ваҳб ибн Кайсондан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди. У деди: «Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни жўнатди, биз уч юз киши эдик, озуқаларимизни елкаларимизда кўтариб юрардик.»