وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ تَوْبَةَ الْعَنْبَرِيِّ، سَمِعَ الشَّعْبِيَّ، سَمِعَ ابْنَ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ مَعَهُ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فِيهِمْ سَعْدٌ وَأُتُوا بِلَحْمِ ضَبٍّ فَنَادَتِ امْرَأَةٌ مِنْ نِسَاءِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِنَّهُ لَحْمُ ضَبٍّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كُلُوا فَإِنَّهُ حَلاَلٌ وَلَكِنَّهُ لَيْسَ مِنْ طَعَامِي " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у Тавба ал-Анбарийдан, у Шаъбийдан эшитди, у Ибн Умардан эшитдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга ашобларидан бир неча киши - улар орасида Саъд ҳам бор эди - бўлган ва уларга калтакесак гўшти келтирилган. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг аёлларидан бири: «У калтакесак гўштидир» деб нидо қилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Енглар, чунки у ҳалол, лекин у менинг таомимдан эмас» деди.