Саҳиҳи Муслим — 5116-ҳадис

Қурбонлик китоби · Фаръ ва Атира

5116-ҳадисXalqaro 1976Саҳиҳи Муслим · Қурбонлик китоби

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرُونَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالَ عَبْدٌ أَخْبَرَنَا وَقَالَ ابْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لاَ فَرَعَ وَلاَ عَتِيرَةَ ‏"‏ ‏.‏ زَادَ ابْنُ رَافِعٍ فِي رِوَايَتِهِ وَالْفَرَعُ أَوَّلُ النِّتَاجِ كَانَ يُنْتَجُ لَهُمْ فَيَذْبَحُونَهُ ‏.‏

Бизга Яҳё ибн Яҳё Тамимий, Абу Бакр ибн Абу Шайба, Амр Ноқид ва Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилдилар. Яҳё «хабар берди» деди, бошқалари эса «ривоят қилди» дедилар, бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, у Зуҳрийдан, у Саийддан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан, (ҳ) менга Муҳаммад ибн Рофиъ ва Абд ибн Ҳумайд ҳам ривоят қилдилар. Абд «хабар берди» деди, ибн Рофиъ эса «ривоят қилди» деди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар хабар берди, у Зуҳрийдан, у ибн Мусайябдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Фараъ ҳам, атийра ҳам йўқ» деди. Ибн Рофиъ ўз ривоятида қўшимча қилди: Фараъ — бу (ҳайвоннинг) биринчи насли бўлиб, улар учун туғилар эди ва улар уни сўйиб (садақа қилар) эдилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам