وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ الْحَفَرِيُّ، ح وَحَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ، رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، كِلاَهُمَا عَنْ سُفْيَانَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . مِثْلَهُ . وَفِي حَدِيثِهِمَا " وَلاَ يَمْسَحْ يَدَهُ بِالْمِنْدِيلِ حَتَّى يَلْعَقَهَا أَوْ يُلْعِقَهَا " . وَمَا بَعْدَهُ .
Буни бизга Ишоқ ибн Иброҳим ҳам ривоят қилди, бизга Абу Довуд ал-Ҳафарий хабар берди, (ҳ) буни менга Муҳаммад ибн Рофиъ ҳам ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, иккови Суфёндан, мана шу иснод билан шунга ўхшаш ривоят қилдилар. Уларнинг ҳадисида: «Бармоқларини яламасдан ёки ялатмасдан туриб қўлини сочиққа артмасин» ва ундан кейингиси (зикр қилинган).