5487-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Кийим ва безак
وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَبَّادُ بْنُ مُوسَى، قَالاَ حَدَّثَنَا طَلْحَةُ بْنُ يَحْيَى، - وَهُوَ الأَنْصَارِيُّ ثُمَّ الزُّرَقِيُّ - عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَبِسَ خَاتَمَ فِضَّةٍ فِي يَمِينِهِ فِيهِ فَصٌّ حَبَشِيٌّ كَانَ يَجْعَلُ فَصَّهُ مِمَّا يَلِي كَفَّهُ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ва Аббод ибн Мусо ривоят қилиб: «Бизга Талҳа ибн Яҳё — у Ансорий, сўнг Зурақийдир — Юнусдан, у Ибн Шиҳобдан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилди» дедилар: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўнг қўлларига кумуш узукни кийдилар, унда ҳабаший кўз (қоштош) бор эди, у зот унинг кўзини кафтига тегиб турадиган томонга қилар эдилар.