حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ دَاوُدَ، عَنْ عَزْرَةَ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ لَنَا سِتْرٌ فِيهِ تِمْثَالُ طَائِرٍ وَكَانَ الدَّاخِلُ إِذَا دَخَلَ اسْتَقْبَلَهُ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " حَوِّلِي هَذَا فَإِنِّي كُلَّمَا دَخَلْتُ فَرَأَيْتُهُ ذَكَرْتُ الدُّنْيَا " . قَالَتْ وَكَانَتْ لَنَا قَطِيفَةٌ كُنَّا نَقُولُ عَلَمُهَا حَرِيرٌ فَكُنَّا نَلْبَسُهَا . حَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، وَعَبْدُ الأَعْلَى، بِهَذَا الإِسْنَادِ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى وَزَادَ فِيهِ - يُرِيدُ عَبْدَ الأَعْلَى - فَلَمْ يَأْمُرْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِقَطْعِهِ .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Иброҳим Довуддан, у Азрадан, у Ҳумайд ибн Абдурраҳмондан, у Саъд ибн Ҳишомдан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: Бизда ичида қуш сурати бўлган бир парда бор эди. Кирувчи кирганида, у уни қаршисида кўрарди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга деди: «Буни бошқа ёққа ўтказ, чунки мен ҳар қачон кириб уни кўрсам, дунёни эслайман». У деди: Бизда бир бахмал чойшаб бор эди, биз унинг гули (четидаги нақши) ипакдан деб айтар эдик, биз уни кияр эдик. Буни менга Муҳаммад ибнул Мусанно ривоят қилди, бизга Ибн Абу Адий ва Абдул Аъло шу иснод билан ривоят қилди. Ибнул Мусанно деди: У — яъни Абдул Аъло — бунда қуйидагини қўшимча қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни уни кесишга буюрмади.