حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ، خَالِدٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ أَزْوَاجَ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كُنَّ يَخْرُجْنَ بِاللَّيْلِ إِذَا تَبَرَّزْنَ إِلَى الْمَنَاصِعِ وَهُوَ صَعِيدٌ أَفْيَحُ وَكَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَقُولُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم احْجُبْ نِسَاءَكَ . فَلَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَفْعَلُ فَخَرَجَتْ سَوْدَةُ بِنْتُ زَمْعَةَ زَوْجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةً مِنَ اللَّيَالِي عِشَاءً وَكَانَتِ امْرَأَةً طَوِيلَةً فَنَادَاهَا عُمَرُ أَلاَ قَدْ عَرَفْنَاكِ يَا سَوْدَةُ . حِرْصًا عَلَى أَنْ يُنْزِلَ الْحِجَابَ . قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الْحِجَابَ .
Бизга Абдулмалик ибн Шуайб ибн ал-Лайс ривоят қилди: менга отам бобомдан ривоят қилди: менга Уқайл ибн Холид Ибн Шиҳобдан, у Урва ибн аз-Зубайрдан, у Оишадан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг аёллари кечаси ҳожат чиқариш учун Маносиъ (деган жой)га чиқишарди, у кенг очиқ текислик эди. Умар ибн ал-Хаттоб Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга: «Аёлларингизни тўсинг (пардаланг)» дерди, лекин Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бундай қилмасди. Бир кечадан бирида Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг аёли Савда бинт Замъа хуфтон вақтида чиқди, у узун бўйли аёл эди. Умар унга: «Эслаб қол, биз сени танидик, эй Савда» деб нидо қилди — парда (ояти) тушишига ҳарислик билан. Оиша деди: Шунда Аллаҳ азза ва жалла парда (оятини) нозил қилди.