حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ الدَّرَاوَرْدِيُّ، عَنْ يَزِيدَ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُسَامَةَ بْنِ الْهَادِ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ إِذَا اشْتَكَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَقَاهُ جِبْرِيلُ قَالَ بِاسْمِ اللَّهِ يُبْرِيكَ وَمِنْ كُلِّ دَاءٍ يَشْفِيكَ وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ وَشَرِّ كُلِّ ذِي عَيْنٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Абу Умар ал-Маккий ривоят қилди, бизга Абдулазиз ад-Даровардий ривоят қилди, Язид — у Ибн Абдуллаҳ ибн Усома ибн ал-Ҳоддир — дан, у Муҳаммад ибн Иброҳимдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмондан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжаси Оишадан ривоят қилди: У дедики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам оғриб қолганларида, Жибрил уларга руқя қилиб дер эди: «Аллаҳнинг исми билан, У сени шифолайди, ҳар бир касалликдан У сени соғайтиради, ҳасад қилганда ҳасадгўйнинг ёмонлигидан ва ҳар бир кўз (тегдирувчи)нинг ёмонлигидан».