وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ فَاطِمَةَ، عَنْ أَسْمَاءَ، أَنَّهَا كَانَتْ تُؤْتَى بِالْمَرْأَةِ الْمَوْعُوكَةِ فَتَدْعُو بِالْمَاءِ فَتَصُبُّهُ فِي جَيْبِهَا وَتَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " ابْرُدُوهَا بِالْمَاءِ " . وَقَالَ " إِنَّهَا مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ҳам ривоят қилди, бизга Абда ибн Сулаймон ривоят қилди, у Ҳишомдан, у Фотимадан, у Асмодан ривоят қилдики, унинг олдига иситмалаган аёл келтирилар эди, шунда у сув сўраб, уни унинг кўйлаги ёқасидан ичига қуяр ва: «Албатта, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ‹Уни сув билан совутинг› дедилар» ва «Албатта, у жаҳаннамнинг қайнашидандир» дедилар, дер эди.