حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، - يَعْنِي الثَّقَفِيَّ - قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى، بْنَ سَعِيدٍ يَقُولُ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، أَنَّ أَبَا لُبَابَةَ بْنَ عَبْدِ الْمُنْذِرِ الأَنْصَارِيَّ، - وَكَانَ مَسْكَنُهُ بِقُبَاءٍ فَانْتَقَلَ إِلَى الْمَدِينَةِ - فَبَيْنَمَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ جَالِسًا مَعَهُ يَفْتَحُ خَوْخَةً لَهُ إِذَا هُمْ بِحَيَّةٍ مِنْ عَوَامِرِ الْبُيُوتِ فَأَرَادُوا قَتْلَهَا فَقَالَ أَبُو لُبَابَةَ إِنَّهُ قَدْ نُهِيَ عَنْهُنَّ - يُرِيدُ عَوَامِرَ الْبُيُوتِ - وَأُمِرَ بِقَتْلِ الأَبْتَرِ وَذِي الطُّفْيَتَيْنِ وَقِيلَ هُمَا اللَّذَانِ يَلْتَمِعَانِ الْبَصَرَ وَيَطْرَحَانِ أَوْلاَدَ النِّسَاءِ .
Бизга Муҳаммад ибн Мусанно ривоят қилди: Бизга Абдулваҳҳоб — яъни ас-Сақафий — ривоят қилди. У деди: Мен Яҳё ибн Саъиднинг шундай деётганини эшитдим: Менга Нофеъ хабар бердики, Абу Лубаба ибн Абдулмунзир ал-Ансорий — унинг маскани Қубода эди, сўнг Мадинага кўчиб ўтган эди — бир куни Абдуллаҳ ибн Умар у билан ўтириб, ўзига бир туйнук очаётган пайтда, улар бирдан уй илонларидан бирини кўриб қолдилар. Уни ўлдирмоқчи бўлдилар. Шунда Абу Лубаба: «Улардан — яъни уй илонларидан — (ўлдириш) ман қилинган, абтар ва зуът-туфятайнни ўлдиришга эса буюрилган», деди. Айтилишича, бу иккаласи кўзни кўр қиладиган ва аёлларнинг болаларини (ҳомиласини) туширадиган икки (илон)дир.