5918-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Туш таъбири китоби
وَحَدَّثَنَاهُ قُتَيْبَةُ، وَابْنُ، رُمْحٍ عَنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ، أَبِي فُدَيْكٍ أَخْبَرَنَا الضَّحَّاكُ، - يَعْنِي ابْنَ عُثْمَانَ - كِلاَهُمَا عَنْ نَافِعٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَفِي حَدِيثِ اللَّيْثِ قَالَ نَافِعٌ حَسِبْتُ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ قَالَ " جُزْءٌ مِنْ سَبْعِينَ جُزْءًا مِنَ النُّبُوَّةِ " .
Ва бизга буни Қутайба ва Ибн Румҳ Лайс ибн Саъддан ривоят қилди, (ҳ) ва бизга Ибн Рофиъ ривоят қилди, бизга Ибн Абу Фудайк ривоят қилди, бизга Заҳҳок — яъни Ибн Усмон — хабар берди — иккаласи Нофиъдан, шу иснод билан. Лайснинг ҳадисида Нофиъ деди: Мен Ибн Умар: «Нубувватнинг етмиш бўлагидан бир бўлагидир», деди деб ўйлайман.