5929-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Туш таъбири китоби
وَحَدَّثَنَاهُ ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مُنْصَرَفَهُ مِنْ أُحُدٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَأَيْتُ هَذِهِ اللَّيْلَةَ فِي الْمَنَامِ ظُلَّةً تَنْطِفُ السَّمْنَ وَالْعَسَلَ . بِمَعْنَى حَدِيثِ يُونُسَ .
Ва бизга буни Ибн Абу Умар ривоят қилди, бизга Суфён Зуҳрийдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Бир киши Уҳуддан қайтаётганида Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб: «Ё Расулуллаҳ, мен шу кеча тушимда ёғ ва асал томиб турган бир соябон кўрдим», деди — Юнуснинг ҳадиси маъносида.