حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، وَأَبُو الرَّبِيعِ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ خَدَمْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَشْرَ سِنِينَ وَاللَّهِ مَا قَالَ لِي أُفًّا . قَطُّ وَلاَ قَالَ لِي لِشَىْءٍ لِمَ فَعَلْتَ كَذَا وَهَلاَّ فَعَلْتَ كَذَا زَادَ أَبُو الرَّبِيعِ لَيْسَ مِمَّا يَصْنَعُهُ الْخَادِمُ . وَلَمْ يَذْكُرْ قَوْلَهُ وَاللَّهِ .
Бизга Саъийд ибн Мансур ва Абур Робийъ ривоят қилиб дедилар: Бизга Ҳаммод ибн Зайд, Собит ал-Бунонийдан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилди, у айтди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга ўн йил хизмат қилдим, валлаҳи у зот менга ҳеч қачон «уф» демадилар ва бирор нарса учун менга: «Буни нега бундай қилдинг?» ёки «буни нега бундай қилмадинг?» демадилар. Абур Робийъ зиёда қилди: «Хизматкор қиладиган ишлардан эмас.» Ва унинг «валлаҳи» сўзини зикр қилмади.