Саҳиҳи Муслим — 618-ҳадис

Таҳорат китоби · Йўл ва сояда ҳожат қилишнинг ман этилиши

618-ҳадисXalqaro 269Саҳиҳи Муслим · Таҳорат китоби

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ، وَابْنُ، حُجْرٍ جَمِيعًا عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ، - قَالَ ابْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - أَخْبَرَنِي الْعَلاَءُ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ اتَّقُوا اللَّعَّانَيْنِ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا وَمَا اللَّعَّانَانِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ‏"‏ الَّذِي يَتَخَلَّى فِي طَرِيقِ النَّاسِ أَوْ فِي ظِلِّهِمْ ‏"‏ ‏.‏

Абу Ҳурайра (ривоят қилди): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Икки лаънатчидан сақланглар" деди. Улар: "Икки лаънатчи нима, эй Расулуллаҳ?" дедилар. У: "Одамларнинг йўлига ёки уларнинг соясига холаганлик (ҳожат) қилувчи (киши)" деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 227-ҳадисИймон китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Одамларда икки (хислат бор)ки, улар билан улар(да) куфр (бор): насабга таъна қилиш ва ўлик устида ноҳа (дод-фарёд) қилиш" деди.

Саҳиҳи Муслим, 4706-ҳадисҲукумат китоби

Одамларнинг иши ўн икки киши уларга волийлик қилар экан давом этаверади. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам нима деди? ‹Ҳаммаси Қурайшдан›

Саҳиҳи Муслим, 4623-ҳадисЖиҳод китоби

Сўнг икки қўлини бири устига бири (қилиб): ‹Уларни ўриб ташланг!› деди Улар: ‹Биз ўша (сўзни) айтдик, эй Расулуллаҳ› дедилар. У: ‹Ундай бўлса менинг исмим нима? Йўқ, мен Аллаҳнинг бандаси ва Расулиман› деди

Сунани Термизий, 1520-ҳадисҚурбонликлар китоби

ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хутба қилдилар, сўнг (минбардан) тушиб, икки қўчқорни келтиришни буюрдилар ва уларни сўйдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.

Сунани Насоий, 952-ҳадисНамозни бошлаш китоби

ки), у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан икки Муъаввизатайн (Фалақ ва Нос суралари) ҳақида сўради. Уқба деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Фажр (бомдод) намозида бизга уларни (ўқиб) имом бўлдилар.

Саҳиҳи Муслим, 347-ҳадисИймон китоби

. (Абу Ҳурайра) бир кишининг қўлидан ушлаб турган эди, у: "Аллаҳ ва Расули рост айтди; мендан икки (киши) сўради, мана бу — учинчиси" — ёки: "мендан бир(киши) сўради, мана бу — иккинчиси" деди.