وَحَدَّثَنِيهِ أَبُو مَعْنٍ الرَّقَاشِيُّ، حَدَّثَنَا وَهْبٌ، - يَعْنِي ابْنَ جَرِيرٍ - عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ النُّعْمَانَ، - يَعْنِي ابْنَ رَاشِدٍ - يُحَدِّثُ عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ .
Буни менга Абу Маън ар-Рақоший ҳам ривоят қилди: бизга Ваҳб — яъни ибн Жарийр — отасидан ривоят қилди, у айтди: Мен Нуъмонни — яъни ибн Рошидни — аз-Зуҳрийдан шу иснод билан шунга ўхшаш ривоят қилаётганини эшитдим.