حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ، بْنِ قُرَّةَ عَنْ عَائِذِ بْنِ عَمْرٍو، أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ، أَتَى عَلَى سَلْمَانَ وَصُهَيْبٍ وَبِلاَلٍ فِي نَفَرٍ فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا أَخَذَتْ سُيُوفُ اللَّهِ مِنْ عُنُقِ عَدُوِّ اللَّهِ مَأْخَذَهَا . قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَتَقُولُونَ هَذَا لِشَيْخِ قُرَيْشٍ وَسَيِّدِهِمْ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ " يَا أَبَا بَكْرٍ لَعَلَّكَ أَغْضَبْتَهُمْ لَئِنْ كُنْتَ أَغْضَبْتَهُمْ لَقَدْ أَغْضَبْتَ رَبَّكَ " . فَأَتَاهُمْ أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ يَا إِخْوَتَاهْ أَغْضَبْتُكُمْ قَالُوا لاَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكَ يَا أُخَىَّ .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳотим ривоят қилди: бизга Баҳз ривоят қилди: бизга Ҳаммод ибн Салама Собитдан, у Муъовия ибн Қуррадан, у Оиз ибн Амрдан ривоят қилдики, Абу Суфён Салмон, Суҳайб ва Билолнинг ёнига бир гуруҳ киши ичида келди. Улар: «Аллаҳга қасамки, Аллаҳнинг қиличлари Аллаҳнинг душманининг бўйнидан ўз ҳисобини олмади (яъни ҳали тўлиқ жазоланмади)» дедилар. (Рови) деди: Абу Бакр: «Сизлар буни Қурайшнинг шайхи ва саййидига айтасизми?» деди. Сўнг у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурига келиб унга (буни) хабар берди. Шунда у: «Эй Абу Бакр, эҳтимол сен уларни ғазаблантиргандирсан. Агар сен уларни ғазаблантирган бўлсанг, шубҳасиз Роббингни ғазаблантирган бўласан» деди. Сўнг Абу Бакр уларнинг олдига келиб: «Эй биродарларим, сизларни ғазаблантирдимми?» деди. Улар: «Йўқ, Аллаҳ сени мағфират қилсин, эй биродаримиз» дедилар.