حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، كِلاَهُمَا عَنِ الْمُعْتَمِرِ، قَالَ ابْنُ حَبِيبٍ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي، حَدَّثَنَا أَبُو نَضْرَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ ذَلِكَ قَبْلَ مَوْتِهِ بِشَهْرٍ أَوْ نَحْوِ ذَلِكَ " مَا مِنْ نَفْسٍ مَنْفُوسَةٍ الْيَوْمَ تَأْتِي عَلَيْهَا مِائَةُ سَنَةٍ وَهْىَ حَيَّةٌ يَوْمَئِذٍ " . وَعَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، صَاحِبِ السِّقَايَةِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِ ذَلِكَ وَفَسَّرَهَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ نَقْصُ الْعُمُرِ .
Менга Яҳё ибн Ҳабиб ва Муҳаммад ибн Абдулаъло — иккиси ҳам Муътамирдан ривоят қилдилар. Ибн Ҳабиб деди: бизга Муътамир ибн Сулаймон ривоят қилди, деди: мен отамдан эшитдим, бизга Абу Назра Жобир ибн Абдуллаҳдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилдики, у киши буни вафотларидан бир ой ёки шунга яқин вақт аввал айтдилар: «Бугун ер юзида бўлган бирон жонли киши йўқки, унга юз йил келганда, у ўша кунда тирик бўлса.» Абдурраҳмон — сиқоя (сувчилик) соҳиби — орқали ҳам Жобир ибн Абдуллаҳдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шунга ўхшаш ривоят қилинди. Абдурраҳмон уни тафсир қилиб деди: Умрнинг камайишини (англатади).