حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، سَمِعْتُ حَرْمَلَةَ الْمِصْرِيَّ، يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ شُمَاسَةَ، عَنْ أَبِي بَصْرَةَ، عَنْ أَبِي، ذَرٍّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّكُمْ سَتَفْتَحُونَ مِصْرَ وَهِيَ أَرْضٌ يُسَمَّى فِيهَا الْقِيرَاطُ فَإِذَا فَتَحْتُمُوهَا فَأَحْسِنُوا إِلَى أَهْلِهَا فَإِنَّ لَهُمْ ذِمَّةً وَرَحِمًا " . أَوْ قَالَ " ذِمَّةً وَصِهْرًا فَإِذَا رَأَيْتَ رَجُلَيْنِ يَخْتَصِمَانِ فِيهَا فِي مَوْضِعِ لَبِنَةٍ فَاخْرُجْ مِنْهَا " . قَالَ فَرَأَيْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ شُرَحْبِيلَ بْنِ حَسَنَةَ وَأَخَاهُ رَبِيعَةَ يَخْتَصِمَانِ فِي مَوْضِعِ لَبِنَةٍ فَخَرَجْتُ مِنْهَا .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ва Убайдуллаҳ ибн Саъид ривоят қилдилар: бизга Ваҳб ибн Жарир ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, мен Ҳармала ал-Мисрийнинг Абдурраҳмон ибн Шумосадан, у Абу Басрадан, у Абу Зардан ривоят қилаётганини эшитдим. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Албатта, сизлар Мисрни фатҳ қиласизлар, у шундай бир ерки, унда қийрот деб аталади. Қачон уни фатҳ қилсангиз, унинг аҳлига яхшилик қилинглар, чунки уларда зимма (аҳд) ва қариндошлик (ҳақ) бор.» Ёки: «Зимма ва қуда-андачилик бор» дедилар. «Қачон унда икки кишини бир ғишт ўрни учун низолашаётганини кўрсанг, ундан чиқиб кет.» У деди: Мен Абдурраҳмон ибн Шураҳбил ибн Ҳасанани ва унинг акаси Рабиани бир ғишт ўрни учун низолашаётганини кўрдим ва ундан чиқиб кетдим.